رئیس شبکه دامپزشکی آستارا از کشف و امحاء یک هزار و 800 کیلوگرم پای مرغ فاسد در این شهرستان به منظور تامین سلامت تغذیه خبر داد.
تغذیه زودهنگام ازآنجاکه، باعث سرعت بیشتر در رشد اولیه و رشد و نمو رودهای جوجهها میشود از اهمیت بالایی برخوردار است.
تغذیه نقش مهمی در تولید گوشت و سایر محصولات مربوط به شترمرغ ایفا می کند چرا که مخارج غذای جوجه ها از روزهای آغازین تا سن کشتار، بزرگترین هزینه (حدود %80 کل هزینه ها) را تشکیل می دهد. غذای طبیعی شترمرغ عمدتاً متشکل از علوفه جات سبز، میوه جات خانواده توت ها، دانه جات، گیاهان تازه و آبدار و حشرات کوچک می باشد.
آزمایش با استفاده از جوجه های Ross x Ross که از تخمهای مرغهای مادر گوشتی متولد شده بودند و این مرغها از ویتامین D3 در سطوح مختلف استفاده کرده بودند بررسی شوند تا اثرات سطح ویتامین D3 در غذای مادر بر عملکرد و اختلالات پای جوجه ها بررسی شود.
جوجه ها در هفته اول تولدشان، با سرعت باورنکردنی ای رشد می کنند. انتخاب یک خوراک استارتر مناسب، طی 34 تا 42 روز از شروع چرخه تولید تا پایان آن، امری بسیار مهم و ضروری است.
فعالان صنعت خوراک دام، طیور و آبزیان کشور در قالب نهمین نشست هماندیشی و نخستین نشست منطقهای، گرد هم آمدند و به بحث و بررسی چالشها و موانع پیش روی توسعه این صنعت پرداختند.
بسته به نژاد وفصل شروع تولید تخم مرغ در طیور تخمگذار از 18-22 هفتگی آغاز می گردد وسیکل تخمگذاری 12 ماه طول می کشد 6-8 هفته بعداز شروع تولید گله به پیک 90 درصدی می رسد تولید گله بعد از 12 ماه به 65 درصد خواهد رسید در طول تغییرات مرحله تولید و کاهش تدریجی تغییراتی دروزن تخم مرغ نیر حاصل میگردد هرآنچه که بتواند برتولیدگله تاثیربگذارد بایستی موردبررسی قرار گیرد مطالعه سابقه گله نیز در این امر مهم است مصرف غذا کیفیت وکمیت مصرف آب شدت و مدت روشنایی ، آلودگی های انگلی ، بیماری ها ، مدیریت و فاکتورهای محیطی ، همگی بر تولید یک گله موثر می باشند .
تجربه پرورش مرغ های تخم گذار خارج از قفس پیش تر در اتحادیه اروپا حاصل شده است و این تجربه در آمریکا نیز به سرعت در حال افزایش است. برای مفید بودن این مرغ ها، تامین خوراک آن ها نیازمند بازنگری است.
نگهداری مرغ های تخم گذار بیرون از قفس کاری بسیار متفاوت از دیگر انواع پرورش مرغ است. آزادی بیشتر به مرغ ها این امکان را می دهد تا به راحتی حرکت کنند و انرژی خود را مصرف کنند و در نتیجه به استخوان های آن ها نیز فشار بیشتری وارد بیاید. مرغ های کیج فری برای خوردن غذای روزانه خود نیز رقابت بیشتری می کنند؛اما در معرض تماس با فضولات خود نیز قرار می گیرند. تمامی این موارد موجب شده است تا دادن خوراک به مرغ های تخم گذار به روش سنتی منسوخ گردد و تلاش شود که سلامت طیور، رفاه، باروری و سودمندی آن ها قربانی ترجیح مصرف کنندگان نشود.
سیستم های کیج فری می توانند شکل های مختلفی داشته باشند: مرغداری های باز شبیه به قفس هایی با جای دانه هستند و آب و لانه های آن ها نیز درون مرغداری قرار دارد؛ مرغ ها می توانند قفس ها را رها کنند و روی زمین مرغداری حرکت کنند. مطمئناٌ در این شیوه، سیستم سنتی مرغداری که دارای نشیمنگاه برای مرغ و لانه است به عنوان سیستمی برای پرورش در تراکم کم باقی خواهند ماند در حالی که سیستم فری رنج(free range) به عنوان جایی مناسب برای مرغداری های پرجمعیتی استفاده می شود که مرغ ها در آن امکان چرا کردن دارند.
در این مطلب بررسی خواهیم کرد که با دادن آزادی بیشتر به مرغ های کیج فری چگونه نیازهای آن ها به تغذیه و مدیریت خوراک تغییر می کند. نکات زیر از تجربه های به دست آمده در اتحادیه اروپا حاصل شده است که مرغداری های کیج فری آن به عنوان الگوی استاندارد در بسیاری از کشورها است.







